Cruisen in Turkije: Luilekkerland op zee

Auteur: Fabiënne Lansink 

Fotograaf: Gabriela Hengeveld

Aan boord van de Sea Angel 2 van Amanda en Ali is het goed toeven. Terwijl de schitterende kustlijn aan je voorbijglijdt, lees je stapels boeken, kleurt de zon je bruin en eet je vis van de grill. Het dagboek van een naturistische cruise in Turkse wateren.

Dag 1: Ruimte genoeg
Ik stap een deken van warme lucht in. Als ik uit het vliegtuig kom, zie ik een panorama van olijfbomen, rotsige bergen en Turkse chauffeurs, klaar om de toeristen naar de kust te brengen. Vanaf vliegveld Dalaman gaat ook onze transfer naar de boot. De komende vijf dagen vaar ik samen met fotograaf Gabriela mee op een dertig meter lange houten gület. Startpunt is het kleine havendorp Selimiye in de buurt van Marmaris. Als ik uit het busje stap, ben ik vooral benieuwd naar de rest van de gasten. Dat is toch heel belangrijk bij zo’n reis. Amanda, eigenaresse van de reisorganisatie Deniz Travel en de Sea Angel 2: “Eigenlijk gaat het in de groep onderling altijd goed. Iedereen past zich een beetje aan en is in een vakantiestemming. En alle gasten zijn natuurlijk naturist, dat schept een band.” Elkaar in de weg zitten, hoeft niet. Wij zijn met veertien gasten en vier bemanningsleden en er is ruimte genoeg op de boot. Op het voordek zit je lekker in de strandstoelen of aan de grote tafel. Bovenop de kajuit liggen matrassen om te zonnen en op het achterdek is ook ruimschoots plek om te loungen op de grote kussens. Onze eerste avond op de boot is bijzonder. We liggen voor anker langs een ruig begroeide landtong vanwaar geiten ons toe blaten. Het water is glad, bijna rimpelloos. Het zou een meer kunnen zijn. Tot ik erin duik en het zout op mijn lippen proef. Dit is zee, duidelijk! Ik spoel de vermoeidheid van de lange reis van me af en kruip vroeg mijn bed in.

Dag 2: Waterratten
De zon, de wind en de bemanning zijn om zeven uur al vol energie. Als ik bovendeks kom, hebben de eerste gasten net een duik genomen. De boot ligt ’s nachts in een baai en er is niets lekkerder dan de dag beginnen met een frisse plons in het heldere turkooise zeewater. In je blootje natuurlijk! Naakt recreëren kan op het vaste land van Turkije niet, maar omdat we op zee zitten, heeft niemand last van ons. De kapitein zoekt expres stille baaien op waar geen andere boten liggen, zo geven we geen aanstoot aan de overwegend islamitisch bevolking die wellicht moeite heeft met bloot. Na het ontbijt pak ik een snorkel en een paar flippers die op de boot liggen en verken de onderwaterwereld: schelpen, naaldvissen met puntige koppen, hier en daar gekleurd koraal, en diep verscholen zelfs een grote rog.

Vier keer per dag klinkt de bel: etenstijd! Snel schiet iedereen, uit respect voor de bemanning, even een jurkje aan of slaat een handdoek om. Wat een luxe om aan te schuiven aan een tafel vol schalen Turkse lekkernijen. Feta en olijven zijn niet weg te denken uit de plaatselijke keuken en staan bij het ontbijt al op tafel. Samen met jam, tomaat en komkommer, ei, worst en brood vormen ze de start van de dag. De lunch is warm en vegetarisch. Het avondeten is licht en met veel groente. Meestal krijgen we fruit toe. Je kunt dus luieren zoveel je wilt, van het eten kom je niet aan!

Tijdens het diner ontdek ik dat de meeste gasten echte waterratten zijn. Ze hebben bijna allemaal thuis een boot of vroeger veel gezeild. Zeilen doen we deze week overigens niet, daar is het schip te log voor. De witte doeken blijven gestreken en de motor doet het werk. Het wordt een heerlijke avond. Iedereen blijft lang aan tafel hangen om te kletsen. Met een voormalig geschiedenisleraar en politieman aan boord zijn er veel verhalen en de hits uit de cd-speler nodigen uit tot raad-het-plaatje.

Dag 3: Dansen op het dek
Nog een dag lekker luieren, lezen, zonnen, zwemmen en snorkelen. Na theetijd, rond 16.00 uur, met sterke zwarte thee of Nescafé en koekjes, varen we naar de volgende baai. Er staat een straffe wind en dat zorgt voor actie. Er is flinke golfslag en het water spat het dek op. Lopen is lastig; alsof je teveel raki gedronken hebt. De vrouwen hebben zich met een aperitief aan de tafel in de schaduw genesteld, de mannen staan stoer op de punt en speuren naar dolfijnen. Eenmaal in de baai komt het visgerei tevoorschijn. Met een simpele draad met haakjes en stukjes brood vangt de matroos de een na de andere vis: stekelbaarsjes, sardientjes en kleine gekleurde vissen. Wij proberen het ook en hengelen na lang wachten een piepklein visje boven. Het eten die avond komt van de barbecue. De gegrilde visjes, spiesjes en kleine gekruide hamburgers smaken heerlijk. Na het dessert van poffertjes met kokos, gaat de muziek wat harder. De Turkse ritmes zijn uitnodigend. De Turkse dame aan boord staat op en geeft een prachtige dansshow. Met intense blik, sierlijke handen en heupbewegingen danst ze alsof haar leven er vanaf hangt. Het werkt aanstekelijk en al snel staat het dek vol dansende mensen.

Dag 4: Shoppen en scrubben
Ik word wakker van het geluid van de motor en de golven die tegen de boot klotsen: we varen! Te nieuwsgierig om te blijven liggen, ga ik naar boven. We zijn op weg naar Datça, vertelt de kapitein. Als de haven in zicht is, trekken we snel onze kleren aan. Datça is een klein dorp met een rij schilderachtige terrasjes aan het water. Na een ijskoffie te hebben gedronken, lopen we de hoofdstraat met winkeltjes in. Sieraden, handgemaakt aardewerk, oliën in mooie flessen, amandelen en strandkleding; genoeg leuke souvenirs te koop. Het boze (blauwe) oog, het symbool voor geluk, komt overal terug.
Wie wil, kan ’s ochtends ook naar de oude Griekse stad Knidos. De overblijfselen van de agora, het theater en verschillende tempels zijn hier opgegraven. Ik laat deze excursie vanwege de warme busrit aan me voorbijgaan. Na de lunch op de boot staat de hammam op het programma. In het Turkse badhuis mogen we gewoon bloot zijn. We moeten ons eerst afspoelen en opwarmen. Dan volgt een scrubbeurt en een massage met zeep. De dikke, behaarde Turkse mannen werken snel en hardhandig, wat zorgt voor veel gelach. Zo gaat dat altijd, weet een van de gasten. Mijn zachte, gloeiende lichaam wordt in een doek gewikkeld en mijn haar in een handdoek in een rol op mijn hoofd gedrapeerd. In de rustruimte zie ik dat ook de rest van de groep eruitziet als Arabieren. Laatste fase van het badritueel is een massage met olie. Ook hier kneden en wrijven de mannen er flink op los. Me overgeven en volledig ontspannen is de enige optie. Terug op de boot ben ik rozig en op het deinen van de golven dommel ik langzaam in slaap.

Dag 5: Wind langs mijn huid
Vandaag pak ik de kano en vaar naar een strandje een tiental meters van de boot. Op de keien is van alles aangespoeld. De strandjutter in mij komt boven en voordat ik het weet, heb ik mijn handen vol schelpen, zee-egels, mooi gevormd, verweerd hout en gekleurde touwtjes. Ik heb ook een witte puimsteen meegenomen om mijn voeten te scrubben. Eenmaal aan boord stelt een van de gasten voor mijn nagels te vijlen en te lakken. Ze heeft een nagelstudio in Istanbul en voorziet de vrouwen op de boot graag van gekleurde nagels. Na de lunch verhuis ik van het zonnedek naar het achterdek in de schaduw. De boot haalt zijn anker omhoog en zet koers richting Bozburun, de haven waar Gabriela en ik weer van boord gaan. Nog even neem ik alle moois om me heen in mij op. Het heldere water, de prachtige kustlijn en de verkoelende wind langs mijn blote huid: dit waren vijf heerlijke luierdagen.

Andere naturistencruises
In Kroatië zijn verschillende aanbieders waaronder Nautic Sailing Holidays en ID Riva tours. Met de catamaran Zeevonk kun je zeilen in het Caribisch gebied. En Vriendschap en Isis Zeilreizen varen zomers op de Nederlandse Waddenzee.
Tip: bekijk voor u boekt goed het programma van de reis. De ene reis is actiever dan de andere. Wij hadden een week met veel dagen op het water. Wil je liever veel zien op het vaste land, informeer dan bij de reisorganisatie welke reis geschikt is.

Dit artikel is eerder verschenen in UIT! (editie 2011-3).

Reacties