Naaktrecreatie in Polen en Oekraïne

Buitenlandinfo

Naaktrecreatie in Polen en Oekraïne

Hoe zit het met de naturistische mogelijkheden in deze voormalige Oostbloklanden?

Speuren we het internet af, dan vinden we in Oekraïne geen enkele officiële locatie voor naaktrecreatie. Die van Polen zijn op één hand te tellen: een naturistisch saunacomplex (Centrum Cezar), een naturistische agriturismo (Agroturystyka Naturystyczna), een clothing-optional resort (Nadbużańska Cisza), en de naturistencamping Wyzwanie. Moeten we hieruit concluderen dat naturisme er niet leeft? Niet bepaald. Er zijn in beide landen aardig wat onofficiële naaktstranden en de acceptatie van naaktrecreatie neemt langzaam toe, al zijn er nog weinig Nederlandse naturisten te vinden.

Oorsprong naturisme
Van Oekraïne, het land dat tot 1991 onder de Sovjet-Unie viel, weten we via brieven van Duitse toeristen dat mannen en vrouwen aan het eind van de 19e eeuw samen naakt zwommen en zonnebaadden aan het strand van Kiev. Dat is moeilijk voor te stellen, want de gehele Sovjet-Unie kende lange tijd aparte mannen- en vrouwenstranden en ten tijde van Stalin werden naaktrecreanten zelfs terechtgesteld, omdat men veronderstelde dat er dan contact met het buitenland moest zijn geweest. Met de komst van Gorbatsjov eind jaren tachtig werd er soepeler met naaktrecreatie omgegaan. In 1997 werd in Oekraïne de activiteitenvereniging Kiev Commonwealth of Naturists (KCN) opgericht, die tot op de dag van vandaag diverse bijeenkomsten in sauna’s en op stranden organiseert.
Wat betreft Polen lijkt de geschiedenis van het naturisme nog niet zo oud te zijn. Het waren intellectuelen en kunstenaars die vanaf de jaren zestig het voortouw namen. In 2002 werd met Centrum Cezar de eerste naturistische locatie opgericht en in 2009 werd vervolgens door dezelfde initiatiefnemers de Federacja Naturystów Polskich (FNP) opgericht, de Poolse federatie voor naturisme.
Nog steeds is naturisme in Polen een beweging in de marge, wat grotendeels met de strenge katholieke leer te maken heeft. Ontkerkelijking is echter in volle gang en dat biedt kansen voor naaktrecreatie.

Wet- en regelgeving
Zowel in Oekraïne als in Polen is openbare naaktrecreatie officieel niet toegestaan, maar het wordt er doorgaans gedoogd. Doordat de stranden niet officieel zijn, zijn er over het algemeen ook geen sanitaire voorzieningen. Goed om te weten is dat het in zowel Polen als Oekraïne in de beginjaren populair was om naturistische evenementen te fotograferen en filmen. Tegenwoordig gebeurt dit veel minder, omdat velen niet bloot op internet willen staan, ook al gaat het om ‘integere’ promotiefilms. Helaas komt het in beide landen voor dat het woord ‘naturistisch’ door sommigen gelijk wordt gesteld aan ‘erotisch’. De bij de FNP aangesloten locaties in Polen zijn echter puur naturistisch. Wat betreft de aard van de stranden in Oekraïne kan de KCN je goede informatie verschaffen.

Alle seizoenen?
Voor de stranden ligt de nadruk op het zomerseizoen, waarbij het in het zuiden van Polen wel 35 graden kan worden. Ook Oekraïne kent uiterst warme zomers, die het best te vergelijken zijn met die van de Côte d’Azur in Frankrijk. Het Poolse Centrum Cezar is het hele jaar geopend. Doordat het redelijk dicht bij een skigebied ligt, kan het ook een uitvalsbasis zijn voor een wintersportvakantie.

Tekst: Laura Thuis m.m.v. Andrii Litovchenko (KCN), Eugeniusz Nowik, Peter Rijnvis (FNP)

Hoe ervaart de Nederlander Oekraïne?

Jacques van Esch (70) bracht in 2004 een bezoek aan Oekraïne en heeft daar heel fijne herinneringen aan: “Van origine ben ik tuinarchitect en ik werd na het zien van een naturistische promotiefilm van de KCN getriggerd door de prachtige omgeving. Ik heb er uiteindelijk een studiereis langs botanische tuinen van gemaakt, waarbij ik het nuttige met het aangename heb gecombineerd. Zo ben ik naar het prachtige naaktstrand van Odessa geweest, het naaktstrand aan de Dnjepr en heb ik gefigureerd in een promotiefilm van de KCN. Wat me vooral opviel was de ongedwongenheid waarmee er met naaktheid werd omgegaan. Jong en oud liep door elkaar en iedereen nam iets te eten en te drinken mee. Gewoon heel ontspannen. Nog wel een tip voor wie naar Oekraïne wil gaan: zorg dat je – net als ik – iemand kent die de taal spreekt. En zorg voor een officiële uitnodiging van degene die je gaat bezoeken. Deze kan je nodig hebben aan de grens.”

NFN gebruikt cookies om het bezoek aan onze website zo aangenaam mogelijk te maken. Met anonieme informatie over uw sitegebruik helpt u ons om de website te verbeteren en u gerichter te helpen. Klik voor meer informatie

×