Bloot wandelen in de Alpen

Lezersverhaal

12 juli 2011 -

“Ze zijn net zo verbaasd als wij, maar over het algemeen slagen ze erin om hun ogen op de weg houden en niet tegen ons aan te rijden.”

Door Ton Reukers.

Bijna een jaar speel ik al met het idee om mee te gaan met de Naked European Walking Tour (NEWT), maar lang was het voor mij onzeker of ik mee kon. Normaal nemen de wandelaars kampeergerei mee op de rug, maar dit jaar - voor het eerst in de geschiedenis van NEWT - huurt initiatiefnemer Richard Foley een alpenchalet dicht bij een skigebied.

Het spreekt een groot internationaal gezelschap aan en ook ik besluit mee te gaan. We zijn in totaal met 23 mensen en komen voornamelijk uit Europa; de jongste 39 is jaar en komt uit Duitsland, de twee oudsten zijn rond de 80 en komen uit Nieuw-Zeeland. Daarnaast zijn er deelnemers uit België, Engeland, Frankrijk, Italië en vier deelnemers uit Nederland. We koken om beurten, zoals een Indonesische rijsttafel, een vegetarische maaltijd en spaghetti. De boodschappen worden uit een gemeenschappelijke pot betaald.

Vijf en een halve wandeldag staan er gepland, van zondag tot vrijdag, afwisselend lange en gemakkelijke dagen. Na een korte wandeling op zondagmiddag is er 's maandag een wandeling van negen uur, 18 km lang, met 1000 meter hoogteverschil. Het is een route waarbij je ook je handen nogal eens moet gebruiken. Richards hond Polly (een soort herdershond) vindt het prachtig en legt minstens drie keer onze afstand af, met verkennen en het terugbrengen van stokken. Op de lange dagen draagt Polly in haar rugzak zelf haar water en voer.

De volgende dag parkeren wij na een korte rit uit het dorp de auto's en gaan om 10:00 uur op weg. Het pad begint onder de bomen en wij trekken al snel onze kleding uit. Een lange zigzaggende route gaat hoger en hoger, soms over een open plek met warme zonneschijn, soms gewoon gestaag onder de bomen. Er zijn periodes van blij gepraat in een veelsoortige mix van talen gevolgd door periodes van stilte, meestal op de steilere stukken. Zelden komen wij iemand tegen, maar als het pad langzaam afvlakt en verbreedt, stuiten we op een paar mountainbikers. Ze zijn net zo verbaasd als wij, maar over het algemeen slagen ze erin om hun ogen op de weg houden en niet tegen ons aan te rijden.

Op een gegeven moment komen we over de kam van een heuvel bij de achterkant van een restaurant aan. De eigenaresse is aan de achterzijde van haar restaurant bezig en maakt heel duidelijk dat ze niet wil dat naakte mensen over het pad van haar land lopen. “Ik moet immers aan de kinderen en klanten denken.” We hangen wat rond ons middel en lopen snel voorbij. Verderop komen we op een pad tussen de bomen en gaat de kleding weer af. Het pad windt rond de heuvel, nu met open uitzicht, en we houden even halt voor een picknick. De meesten hebben een simpel lunchpakket gemaakt, maar een Nieuw-Zeelander en een Nederlander hebben zelfs een gaspitje en pannetje mee om hun instant maaltijd op te warmen en koffie en thee te zetten!

Terwijl we picknicken passeert een aantal andere groepen wandelaars van verschillend aantal en leeftijd. Allen worden begroet met een vrolijk refrein van ‘Gruss Gott’, ‘Hallo’, ‘Buon Giorno’ en ‘Bonjour’. Niemand voelt zich ongemakkelijk en een Iers gezin met jonge kinderen stopt zelfs voor een praatje. Gilles pakt zijn videocamera erbij en interviewt hen over hun reactie op de onverwachte ontmoeting van deze naakte groep. Het verhaal is steeds het zelfde: "Wat is het probleem Waarom vraag je dat?”

Aan het eind van de middag komen wij bij een restaurant aan met een heel andere aanpak. De gedachte aan koud bier, ijs en/of frisdrank is zo groot, dat we allemaal onze minimale kleding weer hebben aangetrokken en op het terras gaan zitten. Jerome, de onstuitbare als altijd, stelt voor, om de ober te vertellen, dat we een naakte wandelgroep zijn en er bezwaar is als wij naakt op het terras gaan zitten. Richard is lichtelijk geamuseerd door de gedachte, maar geeft het (zij het met enige aarzeling) een kans. De ober is nog verbaasder natuurlijk, maar reageert spontaan dat hij er geen probleem mee heeft, maar niet zeker is over een aantal gasten. Nu aangemoedigd, benadert Richard de andere tafels om uitleg te geven en aan ieder te vragen of ze er mee instemmen als we strippen. Een brede glimlach als reactie, gevolgd door "Helemaal niet! Waarom vraag je me dat? Ik ben slechts een klant!"

Zo simpel is het! Even later geniet de hele groep bloot van de inmiddels gebrachte consumpties en de zon op het terras, met het schitterende uitzicht over de bergen om ons heen. We blijven lang hangen en rekenen uiteindelijk af. Dan komt een vrouw - waarschijnlijk de moeder van de ober/eigenaar - met haar camera naar buiten. Ze wil een foto van onze groep op haar terras voordat we vertrekken. De foto wordt genomen. Wil ze niet ook graag een foto van haarzelf staande voor onze groep? Met veel gelach aanvaart ze het aanbod.

Het is tijd om aan de afdaling te beginnen. We gaan over een ander pad omlaag over een zachte heuvelrug met af en toe dennen. Soms is er een tapijt van dennennaalden, soms open gebieden van gele bloemen. De windstilte en de zachte avondzon op onze rug geeft ons een goed gevoel. Na de Indonesische rijsttafel is iedereen bekaf.

Op donderdag dag, de laatste dag voor mij, beginnen we de wandeling in een schitterende kloof. Het laatste deel voert over militair terrein, maar volgens de geplaatste informatie kunnen wij er gewoon door, mits wij op de paden blijven. Dan komen we opeens een militaire wachtpost tegen: er zijn blijkbaar schietoefeningen aan de gang. Wij moeten wachten, maar er is nog niet bekend hoe lang. Er staat ook al een groepje mountainbikers te wachten. Na de telefonische melding van de wachtpost, dat er een FKK-groep wacht, komt er snel een auto om ons over het terrein te begeleiden. Wij lopen op ons gemak verder. Voorbij de laatste wachtpost vragen wij of we iets verderop mogen picknicken. Dat mag.

Liggend in het gras langs de weg worden wij ineens omsingeld door politieauto's van de Bundeswehr. Een oefening blijkt later. Wel worden wij verzocht ons vanaf hier aan te kleden. Waarom? Omdat wij spoedig weer langs de ‘bewoonde wereld’ zullen komen. Wat wij verder in de bergen doen, maakt zelfs de Bundeswehr niets uit…
 

Door Ton Reukers

Nieuws

Corona en NFN Open & Bloot: wat kun je van ons verwachten?

16 maart - Hierbij een iets andere update dan je van ons gewend bent. Je inbox en tijdslijn zullen inmiddels wel volstromen met mededelingen over het coronavirus.

Lees dit nieuwsitem
Nieuws

Najaarsactie 2019

01 september - Nog geen lid van NFN Open & Bloot? Dan mis je een hoop! Meld je nu aan en je bent de rest van 2019 gratis lid! Je betaalt nu slechts € 30,20 en bent dan t/m 2020 lid.

Lees dit nieuwsitem
Nieuws

Leef en laat leven! Nog meer zorgen voor Hellevoetsluis

22 juli - Het motto “Leef en laat leven” van de Naturisten Vereniging Hellevoetsluis komt in de nieuwste plannen van de gemeente lelijk onder druk te staan.

Lees dit nieuwsitem